คนไทยเริ่มเยอะ

 

#blog

เทอมนี้ คนไทยที่ ม. ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด

ตอนแรก เราคิดว่าจะทำเอเจนซี่ พาคนมาเรียนที่มหาลัยนี้ เพราะคนไทยยังรู้จักน้อย แต่เห็นทีตอนนี้คงจะไม่ทันการเสียแล้ว 

ตอนที่เราเพิ่งมา เรามาคนเดียว ไม่มีเอเจนซี่ ไม่มีคนรู้จัก พอเจอพี่คนไทย พูดภาษาเดียวกัน เราจึงรีบผูกมิตรไว้ รู้สึกอุ่นใจไปได้มากโข

ตอนนั้นพวกเราค่อยข้างใกล้ชิด เห็นหน้าเห็นตา นัดเจอนัดกินข้าวกันอยู่บ่อยๆ เรียกได้ว่ารู้จักกันทุกคน 

แต่มาตอนนี้ พี่ๆรุ่นก่อนส่วนใหญ่เรียนจบกันไปแล้ว คนที่มาใหม่มีทั้งที่เคยเจอกัน 1-2 ครั้ง และมีทั้งที่ไม่เคยเจอกันเลย

วันก่อน เราไปเดินเล่นกับพี่คนไทยคนหนึ่ง แล้วแวะไปซื้อกาแฟที่หน้ามหาลัย ระหว่างรอกาแฟ เราคุยให้พี่เขาฟังว่า “พี่รู้ไหม มีคนไทยมาใหม่ด้วยนะ” กำลังจะเม้าท์มอยต่อว่าเราไปรู้มาได้ยังไง ผู้หญิงที่ยื่นอยู่ข้างหน้าเราก็หัดหลังมา แล้วพูดว่า “คนไทยหรอคะ!” 

เราขำกร้ากก... ออกมา พร้อมคิดในใจว่า ดีนะยังไม่ได้เม้าท์ต่อ เพราะตอนนั้นที่เราบังเอิญเจอ เราแกล้งทำตัวเป็นคนจีน แล้วยืนฟังเขาคุยกันแบบหน้าตาเฉย🤣

มีอีกหนที่เราบังเอิญเจอคนไทย ตอนนั้นเราเพิ่งจะวิ่งเสร็จ เห็นคนเดินสวนมา 3 คน ผู้ชายหนึ่ง ผู้หญิงสอง

เราได้ยินผ่านหู “วันนั้นพี่ไป...”

เราหยุดเดิน ประมวลผลสักพัก กำลังสับสนว่า เอ๊ะ... ทำไมฟังออก ก่อนจะคิดออกว่า อ่อ... คนไทย😅

มาถึงตอนนี้ เราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ามีคนไทยกี่คนในมหาลัยนี้ เพราะที่เรารู้คือ 18 คน แต่ที่เราไม่รู้ ไม่รู้เหมือนกันมากี่คน😅