We won!

 I don’t know whether I underestimated my team or overestimated the Chinese

But…

We won!

—

เมื่อโพสต์ก่อนที่เราเปรยๆ ถึงเกมการแข่งขันบาสเก็ตบอกระหว่าง International Team VS Chinese Team

เราบอกว่า ไม่น่ารอด

แต่สรุปว่า รอด🤣

—

เรื่องมีอยู่ว่า วันนั้น จากตารางแข่งเดิมที่ต้องเริ่มตอน 4 โมง อยู่ดีๆ ทางฝั่งพี่จีนเขาขอขยับขึ้นมาเป็นบ่าย 3 😳

เราผู้กำลังนั่งกินบะหมี่ราดซอสหมูสับ น้ำมันงา และเครื่องเทศร้อยแปดอย่างถึงกับชะงัก

กินเกือบหมดชามแล้วซะด้วย!

เรื่องของเรื่องคือ เราตั้งใจไว้ว่า กินตอนบ่าย 2 มีเวลาให้กะเพาะได้ย่อยสัก 2 ชั่วโมง ก็น่าจะพอดี

แต่พอเลื่อนเวลา เราเลยเหลือเพียง 1 ชั่วโมง ในการย่อย เราถามกะเพาะว่าไหวไหม กะเพาะบอกว่า ไม่😆

—

พอไปอยู่ในสนาม เราพบว่าบะหมี่ที่เพิ่งกิน เหมือนจะยังลงไปไม่ถึงกะเพาะ แต่ยังติดอยู่ที่คออยู่เลย🤣

เราวิ่งไปกลับๆ ได้โอกาส ‘ชูต’ ไปหนึ่งลูก

—

The game started to heat up เมื่อ foreign team ทำคะแนนได้รัวๆ อย่างไม่น่าเชื่อ

ฝ่ายพี่จีนถึงกับต้องเปลื่อนเอาตัวเต็งลงมายกแก๊ง

จากที่จับมือทักทายกันก่อนเริ่มเกม ตอนนี้สีหน้าเริ่มเปลี่ยน

เราเหลือบเห็นโค้ชฝั่งจีน เป็นผู้หญิงสวมเสื้อโค้ตสีเทา หน้านิ่วคิ้วขมวด ยืนโบกไม้โบกมืออยู่ข้างสนาม ท่าทางร้อนใจ

ส่วนโค้ชทีมเรา เดินกลับไปกลับเดินมา ตาก็จ้องไปที่ผู้เล่น ร้อนใจไม่แพ้กัน🤣

—

ทีมเราจะมีอยู่คนหนึ่ง ที่เล่นบาสแบบ ‘เป้าหมายมีไว้พุ่งชน’

ตอนซ้อมเราก็พยายามอยู่ให้ห่างจากคนนี้ เพราะว่า ก็นะ เห็นเขาว่าประกันสุขภาพนี่ มีก็เหมือนไม่มี จ่ายเองก่อน เบิกทีหลัง แต่รอเงินคืนนานนมจนอาจจะเรียนจบเสียก่อน😅

อย่างไรก็ดี ฝั่งพี่จีนเขาก็มีตัวตึงสายบุกทะลุทะลวง ที่ตัวสูงกว่าคนฮังการี่ทีมเราเสียงอีก

—

ตัดภาพมาอีกที เราก็เห็นตัวตึงฝ่ายเรากับพี่ใหญ่ฝ่ายเขานอนกลิ่งทับกันอยู่ใต้แป้น ตอนนั้นฝั่งพี่จีนเดินเกมบุก ฝั่งเราน่าจะทำฟาวล์😅

ปี๊ด… เสียงนกหวีดดัง พักขอเวลานอก โค้ชฝั่งเรารีบเอาพี่ ‘เป้าหมายมีไว้พุ่งชน’ ออก คงเพราะเกรงว่า จะเกิดการบาดเจ็บกันไปมากกว่านี้

—

เราเปลี่ยนตัวออกมาพัก ยังรู้สึกถึงบะหมี่ย่อยไม่หมดเสียที

เกมดำเนินไปอย่างสูสี แต่สุดท้าย Foreign Team ก็ชนะไปด้วยคะแนน 54 ต่อ 50

—

นับเป็นเกมที่สนุกดี แต่ถ้ามีรอบหน้า เราจะจำไว้ อย่ากินบะหมี่ก่อนเล่นกีฬาร์😆